ย้อนกลับไปเมื่อปี 2519 ประเทศไทยยังคงสั่นสะเทือนอยู่กับคลื่นการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่ต่อเนื่องมาตั้งแต่เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 รัฐมองว่าความคิดที่แตกต่างจากแนวทางของกระแสหลักคือภัยคุกคาม โดยเฉพาะข้อกล่าวหาเรื่อง ‘คอมมิวนิสต์’ ที่ถูกใช้อย่างกว้างขวาง ท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ชายหนุ่มสองคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนในชีวิต ต่างเดินทางจากบ้านเกิดคนละจังหวัดมาพบกันที่วิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดนครราชสีมา คนแรกคือ ‘ชุมพร ทุมไมย’ ลูกชาวนาจากบ้านผักแว่น. รากเหง้าจากท้องนา ถึงเครื่องแบบตำรวจ-ช่างไฟฟ้า ชีวิตสองพี่น้องก่อนโศกนาฏกรรม อดีตข้าราชการตำรวจวัยเกษียณผู้พำนักอยู่ในผืนดินและกระท่อมในบ้านสวนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอำเภอบ้านเกิด เล่าว่าครอบครัว “ทุมไมย” มีรากเหง้าอยู่ที่บ้านผักแว่น ตำบลยางขี้นก อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี พ่อของพวกเขาเคยเป็นทหารยศสิบตรี เคยผ่านสมรภูมิรบและได้รับเหรียญชัยสมรภูมิ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ ‘เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์’ ผู้ซึ่งภายหลังจะก้าวขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ.