Η ανάπτυξη της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας, που σήμερα παράγει μεγάλα ποσοστά λαβρακίου και τσιπούρας, στηρίζεται σε ψαροτροφή από άγριες αλιεύσεις και εργοστάσια ψαροάλευρου σε χώρες του παγκόσμιου Νότου. Το μοντέλο αυτό συνδέεται με υπεραλίευση, κοινωνικές συγκρούσεις, επιπτώσεις στην επισιτιστική ασφάλεια τοπικών κοινοτήτων και παραβιάσεις εργασιακών και περιβαλλοντικών κανόνων, περιλαμβανομένης χρήσης αλιευμάτων από τη Δυτική Σαχάρα.

Πηγή: Inside Climate News