Ο Γιώργος Μπουζιάνης, κεντρική μορφή του ελληνικού εξπρεσιονισμού, ανέπτυξε προσωπικό ζωγραφικό ιδίωμα μετά από εμπειρίες στον ακαδημαϊσμό, ρεαλισμό και ιμπρεσιονισμό. Σπούδασε στην Ακαδημία του Μονάχου, έζησε και εργάστηκε σε Μόναχο και Παρίσι και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1934 για να αποφύγει το ναζιστικό καθεστώς. Παρά την αναγνώριση της τέχνης του, αντιμετώπισε φτώχεια και κρατική αδιαφορία· η υποσχεθείσα έδρα στην ΑΣΚΤ δεν του δόθηκε. Έζησε τα τελευταία χρόνια του σε μικρό σπίτι στη Δάφνη, όπου πέθανε στις 23 Οκτωβρίου 1959. Έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε άλλες συλλογές, ενώ το σπίτι του μετατράπηκε σε μουσείο και ένας δρόμος πήρε το όνομά του.

Πηγή: Ημεροδρόμος