Ο Τραμπ παρουσιάζει τον εαυτό του ως διαπραγματευτή ειρήνης, παρά την κλιμάκωση επιθετικών στρατιωτικών δράσεων: εξουσιοδότησε μαζικές βομβιστικές επιδρομές σε πάνω από δέκα χώρες στην πρώτη χρονιά της δεύτερης θητείας του, απείλησε επιπλέον κράτη και προώθησε μια εθνική στρατηγική που ενισχύει τις δαπάνες και την επιθετική θέση των ΗΠΑ. Η νέα Εθνική Στρατηγική Άμυνας επαναπροσδιορίζει ρόλους με το ΝΑΤΟ, μετατοπίζει τον τρόπο προσέγγισης σε Κίνα και Ρωσία και προωθεί μεγαλύτερες αμυντικές δαπάνες, ενώ η ρητορική περί «ειρήνης μέσω ισχύος» συγκρούεται με τις επιθετικές ενέργειες και τις κατηγορίες για πολεμικά εγκλήματα στο παρελθόν.